|
|
| |
| Issuer: |
s. Hilarus papa
|
| Type of issuer: |
papa |
| Addressee |
Victurus episcopus; Ingenuus episcopus; Ydatius episcopus; Eustasius episcopus; Fonteius episcopus; Viventius episcopus; Eulalius episcopus; s. Veranus episcopus; s. Faustus episcopus; Auxanius episcopus; Proculus episcopus; Ausonius episcopus; Paulus episcopus; Memorialis episcopus; Coelestius episcopus; Proiectus episcopus; s. Eutropius episcopus; Avitianus episcopus; Ursus episcopus; Leontius archiepiscopus; Antonius episcopus |
| Place of issuing: |
(
Roma) |
| Date: |
464 febr. 25 |
| Initium: |
Sollicitatis admodum nobis; Sollicitis admodum nobis |
| Scriptum/Datum line: |
VI kal. mart. post cons. Basilii |
| Editor: |
J³: Markus Schütz et al.; digitale Fassung: Benedict Rebohl, Thorsten Schlauwitz. Gall. Pont. III,3: Beate Schilling; digitale Fassung: Valérie Lüthi, Johannes Luther |
|
Reg. Pont. Rom. (Jaffé)
| |
| Jaffé³ no.: |
1133 |
| Jaffé² no.: |
JK
557
|
| Jaffé¹ no.: |
332 |
| Regest: |
Victuro (
Aquensi?),
Ingenuo (
Ebredunensi),
Ydatio (
Tarentasiensi?),
Eustasio (
Massiliensi),
Fonteio (
Vasensi),
Viventio (
Gratianopolitano?),
Eulalio (
Vivariensi?),
Verano (
Vinciensi),
Fausto (
Reiensi),
Auxanio ,
Proculo ,
Ausonio ,
Paulo (
Tricastinensi),
Memoriali (
Digniensi),
Coelestio ,
Proiecto ,
Eutropio (
Arausicensi),
Avitiano ,
Urso (
Sanitiensi),
Leontio (
Arelatensi) et
Antonio episcopis respondet se de
Mamerto episcopo
Viennensi non capturum poenam; si vero
Leontii episcopi
Arelatensis laedere iura perrexerit, fore, ut quattuor illae civitates
Viennensi ecclesiae a
Leone tributae restituantur
ecclesiae Arelatensi. Quae, ut
Mamerto significaret,
Verano episcopo mandatum esse scribit. Nuntiat se censuisse, ut
Diensis episcopi "sacerdotium"
Leontii confirmaretur arbitrio, a quo rite debuerit consecrari. |
| Keywords: |
Region: Gallia
|
| Comment: |
Cf.
J³ *1131 et
J³ *1132. |
|
Reg. Pont. Rom. (Pontificia)
| |
| Receiving institution: |
Die, episc. Vienne, archiepisc. (Gall. Pont. III,1 69 n. 31); Arles, archiepisc.;
Viviers, episc. Die, episc. (Gall. Pont. III,3 62 n. 25); Viviers, episc. (Gall. Pont. III,3 257 n. 21) |
| Pontificia vol.: |
Gall. Pont. III,1
Gall. Pont. III,3
Gall. Pont. III,3
69 n. 31
62 n. 25
257 n. 21
|
| Regest-P: |
Hilarus papa
Victuro (
Aquensi?, Aix) et aliis 19 episcopis qui convenerant ad discutiendam usurpationem
Mamerti
Viennensis episcopi (cf.
Gall. Pont. III, 1 68 n. *29; Gall. Pont. III,3 256 *18): notificat se ex eorum litteris quas
Antonius coepiscopus transtulerit (Gall. Pont. III,3 256 n. *19), et ex ejusdem insinuatione accepisse
Mamertum
Viennensem episcopum definitiones a praedecessore suo
Leone de
Viennensi episcopo praefixas (Gall. Pont. III,3 255 n. 17) transcendisse et
Diensibus contra fas episcopum consecravisse. Addit necesse esse ut
Mamertus definitionem
sedis apostolicae sub periculo ordinis sui deinceps sine ulla transgressione conservet; sin autem easdem quatuor civitates quarum ordinatione non sit contentus, ad
Arelatensem ecclesiam esse revocandas. De illo qui indebite
Diensibus episcopus sit ordinatus, censet ut sacerdotium ejus confirmetur a
Leontio a quo rite debuisset consecrari.
Hilarus papa
Victuro (
Aquensi?, Aix) et aliis 19 episcopis (cf.
Gall. Pont. III,3 256 n. *18) (inter quos
Auxanio
Albensi): notificat se ex eorum litteris quas
Antonius coepiscopus transtulerit (cf.
Gall. Pont. III,3 256 n. *19), et ex ejusdem insinuatione accepisse
Mamertum
Viennensem episcopum definitiones a praedecessore suo
Leone de
Viennensi episcopo praefixas (
Gall. Pont. III,1 63 n. 22b;
Gall. Pont. III,3 60 n. 17) transcendisse et
Diensibus contra fas episcopum consecravisse. Addit necesse esse ut
Mamertus definitionem
sedis apostolicae sub periculo ordinis sui deinceps sine ulla transgressione conservet; sin autem easdem quatuor civitates quarum ordinatione non sit contentus, ad
Arelatensem ecclesiam esse revocandas. De illo qui indebite
Diensibus episcopus sit ordinatus, censet ut sacerdotium ejus confirmetur a Leontio a quo rite debuisset consecrari.
|
| Comment: |
On ne sait pas si
Léonce
d’Arles a vraiment confirmé l’épiscopat de
Marcel. Son peu d’enthousiasme pour combattre l’usurpation de son confrère
Mamert s’explique probablement parce que
Marcel, arlésien d’origine et frère de
Pétrone, lui convenait bien comme évêque de
Die; voir
Mathisen, Fifth-Century Gaul, p. 216–217.
|
|
Bibliography
| |
| Edition: |
M. G. H., Epist., III, n. 21, p. 30,
Gallia Christiana novissima, III, no 82, c. 42. |
| Regest: |
Seeck Regesten 412;
Reg. dauph., I, no 118, c. 24
Gall. Pont. III,1 69 n. 31;
J. K. 557;
J. S. 1133;
Gall. Pont. III,3 62 n. 25. |
| Edition (Jaffé): |
Tomassetti Bull. Rom. I 84;
Thiel Epistolae I 148;
MGH Epp. 3, 30 n. 21;
Gallia Christiana novissima III 42 n. 82. |
|
|