| Pontificate |
| Bonifatius IV |
|
| |
| Criterion: |
† |
| Issuer: |
Bonifatius IV
|
| Type of issuer: |
papa |
| Addressee |
Ethelbertus I rex |
| Date: |
610 febr. 27 |
| Initium: |
Dum Christianitatis vestrae |
| Scriptum/Datum line: |
a. inc. 614 imp. Foca aug. a. imp. eiusdem principis VIII, ind. XIII, tertia d. kal. mart. Athelberti regis regni a. LIII; a. D. inc. 615 |
| Editor: |
Waldemar Könighaus, Thorsten Schlauwitz et al.; digitale Fassung: Thorsten Schlauwitz |
|
Reg. Pont. Rom. (Jaffé)
| |
| Jaffé³ no.: |
3187 |
| Jaffé² no.: |
JE
1998
|
| Jaffé¹ no.: |
1548 |
| Regest: |
Ethelberto Anglorum (Cantuariorum) regi per
Mellitum episcopum
Londinensem petenti concedit, ut "in
monasterio in Dorovernensi civitate constituto, quod sanctus doctor …
Augustinus beatae memoriae
Gregorii discipulus s. Salvatoris nomini" consecraverit, et cui ad praesens praesit
Laurentius (archiepiscopus
Cantuariensis), "licenter per omnia monachorum regulariter viventium habitationem statuat". Decernit quoque, ut ipsi "monachi monachorum gregem sibi associent". |
| Keywords: |
Mönche
Klöster
König
Region: Anglia
|
| Comment: |
Epistolam missam esse adnotat Beda (
J³ *3186).
Böhmer Fälschungen duas lineas datationum nuntiat, unam ad a. 614 mart. 1 et alteram ad a. 615, propter Conc.
Rom. vero ad a. (610 febr. 27) attribuit; cf. etiam
Conte Chiesa loc. cit. Laud. et in Wilhelmi Malmesburien. Gestis pont. Anglorum I c. 21 (
Winterbottom I 42) et in
Lanfranci ep. n. 4 (cf. Hiestand/Hirschmann in
Angl. Pont. Subsidia I 16 n. 19). Postea verba conficta traduntur, cf. spuria Cantuariensia
J³ 2959, J³ †3215, J³ †3246, J³ †3440, J³ †3569, J³ †3835, J³ 7318 et J³ 7767. Levi ratiuncula ducti spuriam hanc bullam
Hefele/Leclercq Hist. III 249, suspectam
Haddan/Stubbs Councils III 65 censent. Ewald (
JE 1998) hanc spuriam non esse putat.
Böhmer Fälschungen 108 epistolam spuriam et 1072 apr. 4–mai. 27 a
Lanfranco archiepiscopo
Cantuariensi confictam esse censet. Contra Böhmer
Brooke Canterbury Forgeries
Guernum falsarium huius epistolae nominat.
MacDonald Eadmer censet
Eadmerum falsarium (saec. XII) esse. De spurio cf. etiam
Southern Canterbury Forgeries, qui spurium
Lanfranco falsario minime attribuendum putat, quem etiam
Conte Chiesa loc. cit. sequitur. Similia verba inveniuntur in Lib. diurn. form. 89 (
Foerster 169), cf.
Anton Liber Diurnus 127 adn. 23. |
|
|
Bibliography
|
|