| Regest: |
Leoni III imperatori (
Constantinopolitano) significat, ex litteris eius se cum dolore cognovisse ad virtutem eum non esse revocatum. Ad id, quod scripserat: "Imperator sum et sacerdos", multa respondet, in quibus haec quoque: "Quemadmodum pontifex introspiciendi in palatium potestatem non habet, ac dignitates regias deferendi, sic neque imperator in ecclesias introspiciendi et electiones in clero peragendi, neque consecrandi vel symbola sanctorum sacramentorum administrandi, sed neque participandi absque opera sacerdotis; imperatores, qui pie vixerunt, ecclesiarum pontificibus oboedire minime recusarunt, tu vero, cum manu propria subscripseris et confessus fueris: "eum, qui terminos patrum tollit, execrabilem esse", in hoc proprio iudicio condemnatus es; persequeris nos ac tyrannice vexas militari carnalique manu". Incusat eum, quod remotis sanctorum imaginibus "populos in otiosis sermonibus, nugis, citharis, crepitaculis, tibiis et tricis occupaverit, et pro gratiarum actione ac celebratione ad fabulas illos traduxerit". Quod in sex conciliis universalibus de sanctorum imaginibus non fuerit sermo, "ne de pane quidem" inquit "et aqua dictum est quidquam, sitne comedendum, an non comedendum, bibendum an non bibendum". Addit: "Nos viam ingredimur in extremas Occidentis regiones versus illos, qui sanctum baptisma efflagitant. Cum enim illuc episcopos misissem et sanctae ecclesiae nostrae clericos, nondum adducti sunt, ut capita sua inclinarent et baptizarentur, eorum principes, quod exoptent, ut eorum sim susceptor ("ἐμὲ ἐπιζητοῦντες γενέσθαι αὐτῶν ἀνάδοχον"). Hac de causa nos ad viam, Dei benignitate, accingimus, ne forte damnationis et incuriae nostrae rationem reddamus" |